19 Ocak Perşembe 2017
Ana Sayfa / Yazarlarımız / Tamer Arıcan / Zamanın Ötesi

Zamanın Ötesi

Kızıl bir zamana gidiyordu ömrüm, geçimsiz.  Sıradan saniyeler bölüyordu hayatımı, saniyelerin tanımsızlık noktaları vardır. İşte tam orda yaşanıyordu hayat, alelade.
Farkında olmadığım derinlikte, mavi. Kocaman sokaklar ve o sokaklarda ki sokak çocuğuydum. Yetmişler miydi tam hatırlamıyorum. Feneryolu idi. Bir burjuva semti. Bizimkiler sakin, semt sakini. Eli yüzü çamur serserisiydim bende hayatımın ufacık potinlerimle. Çok büyümeden ayrılmak zorunda kaldım bu isli, kalabalık sokaklardan. Kalabalık güzeldir; birde uzaktan bakacaksın kalabalığa sonra kendini içine koyacaksın çekileceksin kenara. Bir dünya güzeli geçecek yanından sonra gözlerinin içine bakacak. Koşacaksın tekrar kalabalığa saniyeler bölecek zamanı belirsizliğin kapısını çalacak matematikçiler yine fizikçiler çalacak saat çınlamasında. Gerilimsiz bir ti sesi yok oluş belki de, senle.
Lise senle benim aramda koca bir uzaklıktı. Sonra üniversite yine engelim, sana. Bitti. Koca bir köy kurdum sonra sırf seni arama sevdam olsun diye. O daracık sokaklar koştum, koşturdum. İçim feveran. Ters yüz olmuş denklemlerle uğraştım yokluğun kadar acıtmadı. İkinci, üçüncü halim oluştu sırf bu yüzden. Sonra zamanla oynarsam kaderi değiştirebilirim diye düşünceler aldı aklımı. Önce bardağı kırdım sonra tek tek parçalarını topladım ellerim kan. Bu ilk denemem. Toprağı attım havaya tek tek topladım tüm taneleri. Sonra su. Sonsuz denemeler, denemeler. Kanla yazdım denklemleri tek tek, sonra gözyaşlarım karıştı işe. Erkekliğe bok sürdürmedim reddettim.
Büyüdükçe devam etti aramalar. Bir gün aynada baktığım kişinin kendim olmadığını gördüm.  Benden başka herkes vardı orda, bir ben yoktum. O an anladım ki kaybolmuş bir boyutta kaybolmuş bir sevdayı arıyordum. Beni arayan kim bilemiyorum. Ama hiç kavuşamadığımız bir sür gerçeklikte yaşıyorduk.
Kaotik evrende de kader vardı. Evrenler arasına şizofren fikirlerle de sızsam, denklemlerle de kader denklemini çözemediğim sürece, süreci değiştiremiyor sürekli kayboluyordum. En azından şimdilik çözüm bulamıyordum. Kocaman bir hikayem oluyor anlatıp duruyordum, duruyordum çünkü saniyeler bölüyordu hayatımı…


İlgili Aramalar: Zamanın Ötesi, Tamer Arıcan Zamanın Ötesi, Tamer Arıcan Yazıları, Tamer Arıcan Malkara Anadolu Meslek Lisesi, Tamer Arıcan Matematik Öğretmeni, Tamer Arıcan Tüm Yazıları

İlginizi Çekebilir

Çocuğun: Çocukluğum

Dokunamazsın çünkü çocukluğundur Sarılamazsın ayrılığındır Konuşamazsın kokusudur Sessizliğindir   Aklını seversin … deli gibi içinden …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir