27 Mayıs Cumartesi 2017
Ana Sayfa / Yazarlarımız / Tamer Arıcan / Yazın ve Okumalar Üzerine

Yazın ve Okumalar Üzerine

Alberto Manguel okumalar okumasında “okumak bir sanattır”  diyor. Okumak sanat, okuyan sanatçı. Peki yazan ne olur ? Neyle, nereye, ne zaman, nasıl yazdığın ile alakalıdır belki de. 
Yazmak için bilmek gerekir mi ? Bildiğini mi  yazarsın yoksa yazarken mi öğrenirsin ? Yaşam gibi bir taraftan kabı doldururken diğer taraftan boşaltırsın ! Konuşurken düşünmek gibi, müthiş bir koordinasyon. 
Yazmasan ne olur ? Yazdın da ne oldu ? Tekrarlamalar yaptın yahut yazılanı yazdın. Borges “evren bir kitaplıktır” der. Oradan alıpta mı yazdın… Zihnin nasıl doldu, boş bir levha mıydı “us”  yoksa … lekeli miydi yoksa Hasibe Çerko’nun dediği cinsten “Trampetler çalınıyor, nehir kabarıyor, bir kazığın ucundan bakıyorum âleme. Köprüde olduğumu biliyor, boşlukta sallanıp sallanmadığımı kestiremiyorum.” Bilgeler arası bir dil mi tüm okumalar yazmalar karmakarışık dil kullanarak veya kendi dilini seçerek pek az bilinen sembollerle yazmalara, anlamı zihin tutulması yaratsa da minicik gözbebeklerimde, her bakışımda arada gerçekleri yanlış yansıtacağından korktuğum optik bir cam engeliyle. Reşat Nuri’nin Çalıkuşu fikirleri ile yazıyorum daldan dala atlayarak asi tavırla birazda ürkerek. Varoluşum bir sıkıntı, varoluş sıkıntısı benimki Salinger sıkıntısı benimkisi meraklı gözlerden kaçarak yazıyorum. Kaotik evrende kütüphaneler kitaplıklar arasında mor mürekkebimle yazıyorum şimdilerde. Krallık rengi olması mı çeki beni, az bulunur olması mı rengin  bilmem ama rengi mor her harfimin. Titrek mum ışığında yazıyorum Cemil Meriç karanlığı ile beyin bulanıklığımı dağıtmaya çalışıyorum sonra, ilacım birazcık cebir edebe uyarak. 
Sergi ; 

Tüyap kitap fuarı güzelliğini algılayışım  kadar yaşadım günü. Yazarı yakından görüp gizli gizli bakmakla yetindim. Korkak sokak kedisi gibi gözbebeklerim her yana oynadı. Her kitaba bakmak istemem beynimi yordu ve akılsız başımın cezasını çekti ayaklarım. “ Daha çok okumazsan böyle olur” diyorum kendime karışık kızgınlıkla. Alıyor kitabımı ve çıkıyorum kış güneşine kitap kokusu bulaşmış kabanımla. Nerede özgürlük anlayamadım; dışarıda mı, içeride mi ? 

Saygı ; 
Kimileri hikaye  yazar, roman; kimileri şiir; kimileri de kafasından yazar, yazar da yazar J Kimileri ise tarih yazar. Kasımlar kavuşma günleridir, sevdiklerine kavuşur insanlar. Onları da yazarlar, yazmak  elin en kapalı halidir kağıda bakar avuç içi, bitince  duaya döner. İnsan hakka kavuşur. Nasıl teşekkür edeceğimi bilemeyerek yazıyorum, gözümde yaşla sadece boğazım düğümlenerek teşekkür ediyorum. İyi ki vardın… 


İlgili Aramalar: Yazın ve Okumalar Üzerine, Tamer Arıcan Yazıları, Tamer Arıcan Malkara Anadolu Meslek Lisesi, Tamer Arıcan Matematik Öğretmeni, Tamer Arıcan Tüm Yazıları

İlginizi Çekebilir

Sen Hiç Vatan Sevdin mi?

Öyle düşün ki, yüzlerce yılın yorgunluğu bedeni                    Tüm yaşanmışlıklar, Her yeri çizik, acı dolu …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir